Apartament Dziwnów do plaży 250m<br /><br />

Apartament Dziwnów do plaży 250m

Apartament Dziwnów Kapica Proponujemy noclegi 4 os.
Cena 140 os.

Obiekt:
salon piekności, centrum urody, wygodne łózko wodne, sprzęt plażowy, kuchnia, obiady, do plazy 300m.

Apartament Kapica - 932394783
Dziwnów ul.Lipowa 80

Tematyka:

Polecamy również:

Agroturystyka Gosztyła w Wildze
Wolne domki Niechorze tel 035502647

ścianki działowe stewia suknie ślubneWeszlam do pokoju numer 315. Za biurkiem siedzial niemlody juz mezczyzna w cywilnym ubraniu. �Dlaczego on jest po cywilnemu? - myslalam. - Czy to dobrze, czy zle, ze on jest po cywilnemu...� Serce walilo mi jak oszalale, w gardle mialam sucho. Mezczyzna zza biurka patrzyl na mnie przenikliwie. - Dzien dobry... - odpowiedzial na moje powitanie. - Pani dzis rano otrzymala wezwanie, prawda? Prosze bardzo, moze pani usiadzie... Usiadlam sztywno na krzesle. Wyjal z szuflady jakies papiery, przejrzal je pobieznie. - Moze pani zechce podac mi swoje dane osobiste... Powiedzialam. W zdenerwowaniu podalam mu biezacy rok jako rok swojego urodzenia. - Pani jest bardzo przestraszona... niepotrzebnie! Chodzi mi tylko o kilka informacji... Nie moglam sie opanowac i czulam sama, jak dygoca mi usta. - Prosze sie uspokoic, doprawdy... w ten sposob nie bedzie pani mogla zebrac mysli. Bardzo zalezy mi na tym zeby odpowiadala mi pani rzeczowo i spokojnie. - Chwileczke, dobrze? - poprosilam. Kilka razy odetchnelam gleboko.- Jeszcze sekunde... ja sie zaraz pozbieram...- Prosze bardzo... moze ja zaczne mowic, a pytania i odpowiedzi zostawimy na pozniej? Przez ten czas pani sie bedzie zbierac! - - usmiechnal sie. - - Otoz, sprawa wyglada nastepujaco... - urwal i znowu popatrzyl na mnie badawczo. - Pani sie mnie boi, tak? Obawia sie pani, ze ja tu zatrzymamy, zalozymy kajdanki, wytoczymy sprawe? A ja juz mowilem, ze chodzi mi tylko o pare szczegolow. Zreszta... moze pani poczuje sie lepiej, jezeli i ja podam swoje personalia. Nazywam sie Ligota, pani zna mojego syna, prawda? Ja z kolei znam Marcina. Jestem jego kuratorem i zostalem nim na wlasna prosbe... Czy to wszystko chociaz w pewnym stopniu uspokaja pania? - W pewnym stopniu... - przyznalam silac sie na usmiech. - Nie mam najmniejszego obowiazku mowic pani o tych rzeczach, ale za wszelka cene chce, aby doszla pani do jakiej takiej rownowagi! - Dziekuje panu... - Czy pani wie o tym, ze wczoraj po poludniu Marcin wyszedl z domu i do tej pory nie powrocil? Po tych wszystkich informacjach, ktorych mi udzielil cichym, spokojnym tonem, to pytanie rzucil nieoczekiwanie ostro. W pierwszej chwili jego sens nie dotarl do mnie. - Slucham? Powtorzyl. Zrozumialam.- Nic nie wiem... - odparlam dretwo.- Wczoraj po poludniu wyszedl z domu nie zostawiajac zadnej wiadomosci. W tej chwili szukamy go i kazda informacja, ktora moglaby nam w tym pomoc, jest dla nas niezwykle istotna. Czy pani ma cos do powiedzenia? - Nie. - Nie? Wiec pytam dalej. Kiedy widziala pani Marcina po raz ostatni? - To bylo przed swietami... odprowadzil mnie na dworzec, kiedy wyjezdzalam do swojej babki. - Czy mam to traktowac jako pani przemyslana odpowiedz? - Oczywiscie! - Czy jest cos, co pani chce ukryc, ze rozpoczyna pani rozmowe ze mna od klamstwa? Kazde klamstwo nie tylko pogarsza sprawe Marcina, ale rowniez i pania stawia w kregu pewnych podejrzen... - Nie rozumiem pana... widzialam go ostatni raz na dworcu! - Widziala go pani po raz ostatni na boisku szkolnym- sprostowal. - Tak, slusznie! - przyznalam. - Ja zle rozumialam to pytanie! Ostatni raz rozmawialam z nim na dworcu, a ostatni raz widzialam go na boisku! - Teraz pani widzi, dlaczego zalezy mi na rzeczowych odpowiedziach. Kazda nie przemyslana moze jedynie wprowadzic mnie w blad. Czy pani ma jakies osobiste przypuszczenia, czy pani domysla sie, gdzie obecnie przebywac moze Marcin? - Nie. Nie mam pojecia... - Prosze przedstawic mi w ogolnym zarysie przebieg waszej znajomosci! Przedstawilam. Sluchal wszystkiego nie spuszczajac ze mnie wzroku. - Tak... wiec pani dowiedziala sie prawdy od swojego przyjaciela i wtedy... co pani wtedy zrobila? Anna gorzko usmiechn�a si�. Gdy pami�� przywo�ywa�a to dawne wspomnienie, zawsze ogarnia�o ja wra�enie, i� ca�a odleg�a przesz�os� w stosunku do �ycia obecnego jest czyms nierealnym, jak gdyby zamkni�tym kr�giem zdarze� nale�acych do innego zupe�nie cz�owieka. Nie znajdowa�a �adnej �acznosci pomi�dzy soba a tamta ma�a dziewczynka sprzed kilkudziesi�ciu lat. Najch�tniej te� odp�dza�a od siebie wspomnienia. Czemu� wi�c teraz z tak czu�ym nieomal poddaniem pozwala�a zagarna� si� p�ynacym z daleka obrazom? Wtedy �y�a jeszcze matka. Wiele jednak godzin przebywa�a poza domem. Pracowa�a w krawieckim magazynie, mia�a tam du�o roboty. Czasem wyszed�szy rano, wraca�a p�znym wieczorem. Nie by�o na to �adnej rady. Anna musia�a si� podda�. Czu�a si� bezbronna i swiadomos� zale�nosci od spraw zawik�anych w inny, daleki, a jej niedost�pny swiat, kt�ry na ca�y dzie� zabiera� matk�, nie pozwala�a szuka� odpoczynku nawet w tych godzinach wczesnego przedpo�udnia, kt�re wype�nia�o �ycie skrz�tne i pracowite, pe�ne �mudnej bieganiny pani Podhaliczowej, codziennie rozwijajace si� w tym samym rytmie, nanizane wed�ug raz na zawsze ustalonego porzadku. Anna bra�a udzia� w tych domowych obrzadkach. Pani Podhaliczowa lubi�a ja wciaga� w krag swoich poczyna�, lecz wszystko, co w ciagu przedpo�udnia dokonywa�o si� w malutkim, jak gniazdo osadzonym w kacie oficyny mieszkaniu, nie mog�o wyrwa� z serca dra�niacego niepokoju. Ju� budzac si�, zanim prze�y�a bolesna chwil� rozstania z matka, mysla�a pe�na l�ku o wieczornych chwilach oczekiwania jej powrotu. Najgorsze by�y czasy zim. Budzi�a si� w nieprzyjaznych ciemnosciach, nieraz jeszcze w srodku nocy, ale poniewa� nie zna�a godziny zawieszonej w odleg�ym kacie pomi�dzy monotonnym tykaniem zegara, ba�a si� usna�, aby nie przeoczy� chwili, w kt�rej matka wstanie, po cichu ubierze si� i nie jedzac najcz�sciej sniadania odejdzie. Z czasem nauczy�a si� rozpoznawa� godziny po odg�osach. Ale i w�wczas walczy�a z sennoscia, nie ufajac dzwi�kom, kt�re jak z�e duchy przynosi�y z daleka nieub�agane znaki. Wydawa�o si� jej, �e w tym swiecie tajemnych, porannych poczyna� mo�e pewnego dnia ulec wszystko nag�ej zmianie i gdyby zawierzywszy wiadomemu porzadkowi zasn�a - matka odesz�aby bez po�egnania. Wola�a wi�c czuwa� wobec niebezpiecze�stwa. Wola�a wybiega� mu naprzeciw. A jednoczesnie czerpa�a smutna rados� z s�odkiej bliskosci le�acej obok matki. Ws�uchiwa�a si� pilnie w jej cichy, r�wny oddech, wiedzac, �e w pewnej chwili, jego ciep�o, majace cos z mi�kkosci nagrzanej s�o�cem trawy, przybli�y si� i zmieni w goracy poca�unek. Jak�e pragn�a i ba�a si� tej chwili! Wiedzia�a, �e minuta ufnego wtulenia w ramiona matki musi szybko pierzchna�, jakby bicie serca, kt�re czu�a przy swoim sercu, niecierpliwie znaczac uciekajacy czas, przynagla�o do pospiechu; wiedzia�a r�wnie�, �e potem na kszta�t rozleg�ej i ogromnie smutnej r�wniny, ogladanej kiedys z okna pociagu, otworzy si� szeroki bieg t�sknych godzin, ci�ko jak blady dzie� wy�onionych z mroku i powoli, zn�w w g�ab tym razem ju� mroku wieczornego zda�ajacych. Ale nawet pami�� cierpkiego smaku godzin, wsr�d kt�rych mia�a si� tak d�ugo b�aka�, nie t�umi�a w niej pragnienia poca�unku: kr�tkiej chwili szcz�scia zawistnie sciganej przez koniecznos�. To ranne powitanie, r�wnoznaczne z po�egnaniem, bo wszystko, co p�zniej matka czyni�a, stawa�o si� niepowrotnym odp�ywaniem radosci i spokoju, by�o w ciagu dnia jedynym oparciem Anny. By�a to chwila, do kt�rej ucieka�o si� jak pod dach w czasie wiatru i s�oty. Jej waski krag promienia� swiat�em w ciemnosciach. Przypas� do niego, zanurzy� si� w nim i zaczerpna� stamtad oddechu, kt�ry gra� potem w piersiach nieokreslona spiewna rzewnoscia - jakie� to by�o wytchnienie i ulga. I wtedy wczesny zmierzch zimowy, przedtem grozny, teraz sta� si� �askawym sprzymierze�cem. Anna nauczy�a si� tysiaca wybieg�w, odkry�a si�� przymilnych k�amstw, byle tylko wyrwa� si� spod opieki pa�stwa Podhalicz�w, opusci� ich jasny pok�j i umkna� do swego, gdzie w mroku szybko g�stniejacym mog�a wr�ci� do chwili narodzonej w podobnym cieniu. Kiedy wraz z zieleniejacymi na podw�rzu kasztanami przysz�y d�ugie dnie, odkry�a, �e powr�t do ma�ej porannej chwili osiagna� mo�na sztucznie: zamknawszy oczy. Potrzebowa�a do tego tylko samotnosci i ciszy. Podw�rko by�o spokojne, ludzie zaludniajacy oficyny bardzo dalecy w swoich mieszkaniach, niebo �agodne. W czerwcu, gdy zmierzchy szerokimi t�czami wyrasta�y w g�rze, w powietrzu unosi� si� zapach kwitnacych pomi�dzy kasztanami akacji, a pewien pan wygrywa� na wiolonczeli melodie, kt�re jak waskie, faliste scie�ki prowadzi�y w g�ab nieznanych i tajemniczych kraj�w. Po dniu zgie�kliwym, pe�nym ludzi i g�os�w, Anna odpoczywa�a. Umyka�a z ramion czasu p�tajacego strachem i niepokojem. Pod zamkni�tymi powiekami odnajdywa�a wytchnienie, wsr�d kt�rego ju� tylko na kszta�t pogodnego strumienia przep�ywa�a t�sknota za matka. Niekt�re obrazy stale towarzyszy�y tym rozmyslaniom. Zw�aszcza jeden szczeg�lnie cz�sto wraca� i jakby by� pamiatka po tych dniach ze smiercia matki rozsypanych na proch, przetrwa� jeszcze d�ugo potem, zawsze ten sam, zakwitajacy przez wiele lat niezmiennym urokiem. Najpierw by� mrok, ale wystarczy�o powieki silniej zacisna� albo przykry� je d�o�mi, aby z g��bi, z samego srodka ciemnosci wyp�yna� jasny punkt. Kiedys, wyjechawszy z matka za miasteczko, ujrza�a Anna na dnie g��bokiej studni lekko ko�yszacy si� na ciemnej wodzie kwiat kacze�ca. Obj�ta ramionami matki, le�a�a na ch�odnym ocembrowaniu i kiedy nagle zawo�a�a - g�os jak kamie� polecia� w d� i wyda�o si� jej, �e liscie zadr�a�y wsr�d mi�kkich kr�g�w, nasycajac je �ywym ciep�em. Po chwili ca�e dno by�o z�ote. Tu z poczatku dzia�o si� cos podobnego. Ma�a gwiazdka rozszerza�a si�, wypiera�a mrok, a gdy dla swego promiennego przepychu nie znajdowa�a ju� miejsca - rozst�powa�a si� jak woda nasycona swiat�em i nagle zmacona ostrym podmuchem. Wtedy pomi�dzy z�ocistymi ko�ami ukazywa�y si� bia�e go��bie... Od domu Nawrockiego dzieli�o Ann� kilkadziesiat zaledwie krok�w. Dopiero teraz spostrzeg�a, �e swiat�o nabra�o silniejszego blasku: zawieszone nisko ponad ziemia, jak s�up ognisty p�on�o w ciemnosciach. Znowu zatrzyma�a si�. Tym razem uczyni�a to machinalnie, nie zdajac sobie sprawy dlaczego. �Przecie� chc�, �eby to wszystko pr�dko si� sko�czy�o - mysla�a. - Dlaczego wi�c zwlekam?� Jednak nie rusza�a si�. Sta�a nads�uchujac. Nagle wyda�o si� jej, �e ktos zbli�a si� od strony �ak. Wyraznie s�ysza�a kroki. Przytuliwszy si� do p�otu wstrzyma�a oddech. Ale cho� szybko zorientowa�a si� , �e to krople mg�y skapuja z drzew, przez d�u�sza chwil� jeszcze pozostawa�a pod wra�eniem bliskosci jakiegos cz�owieka. Czu�a owa bliskos� ca�ym cia�em, ka�dym w��knem nerw�w i w pewnym momencie swiadomos� ta nienasycona w swej zach�annosci sta�a si� tak straszliwa m�czarnia, i� w ostatnim zaledwie momencie zda�y�a zapanowa� nad pragnieniem zawo�ania. Przygryz�a wargi. I dopiero, gdy b�l doszed� do jej swiadomosci, zda�a sobie spraw�, �e chcia�a krzykna�: Pawle! �Zaczynam majaczy�...� - przemkn�o jej przez g�ow�. Szybko zwr�ci�a si� w kierunku swiat�a. Ju� nie wybiera�a dogodniejszej drogi, sz�a byle pr�dzej, grzaskie b�oto chlupa�o pod nogami. Furtka by�a otwarta. Dobiega� monotonny stuk otwartego okna. Poza tym pustka. Zdziwi�a si�, �e Nawrocki nie wychodzi na spotkanie. Podw�rko, o ile si� mog�a zorientowa� w ciemnosciach, by�o niewielkie, w g��bi szelesci� ogr�d. Kontury chaty, lekko podkreslone smuga swiat�a, rysowa�y si� w mroku niekszta�tnymi cieniami, w srodku czernia� otw�r sionki. �Wszystko pootwierane� - pomysla�a z zaniepokojeniem. Po chwili wahania wesz�a do srodka. W sionce panowa�a zupe�na ciemnos�. Tylko w jednym miejscu u samej pod�ogi przeswitywa� bardzo waski skrawek swiat�a. Podesz�a w tym kierunku i r�koma odnalaz�a drzwi. Zapuka�a po cichu. Nikt nie odpowiedzia�. Powt�rzy�a wi�c, tylko g�osniej. Wreszcie lekko pchn�a drzwi. Uchyli�y si� skrzypiac i przez waski otw�r zobaczy�a najpierw bia�a scian�, potem ��ko okryte zgniecionym pledem. �Musia� wyjs� gdzies� - pomysla�a. Zastanowi�a si�, czy ma wejs� do srodka, czy te� tutaj zaczeka�. Skusi�o ja wreszcie ciep�o idace z pokoju. Przemarz�a na wietrze i mo�nos� rozgrzania si� by�a zbyt pociagajaca, aby si� jej opiera�. smia�ym ju� ruchem otworzy�a drzwi. W tej chwili Seweryn us�ysza� jej st�umiony okrzyk. Cofn�a si� za pr�g, r�ce wyciagnawszy przed siebie, jakby chcia�a os�oni� si� przed niespodziewanym widokiem. Przeciag zawirowa� w pokoju. Machinalnie zamkn�a drzwi i dopiero gdy znalaz�a si� w ciemnosciach, ogarna� ja strach. Po omacku przesz�a przez sionk� i na oslep zacz�a biec. Ju� w pobli�u drogi natkn�a si� na Litowk�. Chwyci� ja za r�ce

Skuteczne pozycjonowanie
Arteria - Twój klucz do sukcesu

Pozycjonowanie

dobre programy
pobierz programy i gry, za darmo z…

projekt domu
projekt domu

apteka internetowa
Opis

files Wr�ba z kart us�ugi hostingowe Sklep rowerowy Warszawa inwentaryzacja srodkow trwalych
taniec kredyty zyczenia noworoczne torby papierowe Puść mnie matko - Dżem action game hanna-in-a-choppa Niebezpieczne związki - Grzegorz Turnau wynajem podnośników Warszawa hosting