Strona główna

suknie ślubne stewia ścianki działoweMaz chodzil po pokoju, szarpiac wlosy na glowie obiema rekami. - Na pokaz, na pokaz... - pomrukiwal. - Co? Na pokaz...? Czekaj, dlaczego na pokaz? - Coraz bardziej mi sie wydaje, ze to nie dla ciebie i dla mnie ta maskarada, tylko dla kogos innego. Na co on ci kladl nacisk? zeby jezdzic razem do Ziemianskiego i zebys sie wyglupial w samochodzie. Cos robil w lodzi? - Nic, zlozylem zamowienie na tafte. Moglem wyslac poczta, ale kazal mi jechac i poogladac... - No widzisz. A mnie kazali latac na spacery. I robic zakupy. Ktos musial nas widziec... - Zagladal ci kto w zeby na tych spacerach? - Nie wiem. Ale debil mi patrzyl na rece... A za kazdym razem, jak jechalismy do Ziemianskiego, ktos tam sie petal. Raz taksowka z pijakiem, raz facet na motorze... Maz zatrzymal sie przy stole, wypil resztke kawy, popatrzyl na mnie roztargnionym wzrokiem i znow zaczal chodzic. - Owszem, w tym cos jest - przyznal. - Na pokaz, mozliwe, zeby wszyscy mysleli, ze jestesmy w domu. Ale to nie to, to jeszcze nie to... Tys przedtem powiedziala cos waznego i tak mi jakos zaswitalo... Nie pamietasz, co powiedzialas? - Rozmaite rzeczy. Najbardziej mnie niepokoi to, ze ukryli wzajemne powiazania... - Czekaj, czekaj... wlasnie, ze stanowia jedna spolke... Nie, nie to. Ulokowali tu nas zamiast siebie... O, wlasnie! Wladowali tu nas zamiast siebie, podstepnie i pod falszywymi pozorami! Po jaka cholere? Ten dom ma wyleciec w powietrze, czy jak? Nagla jasnosc eksplodowala mi w umysle. Zrobilo mi sie zimno w srodku i cos mnie zaczelo dlawic. - Gdzie jest paczka dla kacyka? - spytalam gwaltownie. Maz zatrzymal sie jak wryty, spojrzal na mnie i znieruchomial z pazurami we wlosach. - Lezy w moim pokoju. Bo co...? - Oni przeciez wiedzieli, ze jej nigdzie nie zaniesiemy, prawda? Zostawimy w domu. A jezeli w tej paczce jest cos... Nie mowie zaraz bomba, ale cos szkodliwego... O rany boskie, czy ja wiem, wydziela cos, promieniuje... W powietrzu powialo przerazliwa zgroza. Maz wyraznie zbladl. - Rad...? - wyszeptal ochryple. Podnioslo mnie z fotela. - Nie wiem. Moze wybuchnie i zmiecie z powierzchni ziemi cala te chalupe albo co... Robi sie takie rzeczy, chlopi podpalaja cale wsie, odszkodowanie, tu jest polisa PZU, moze im chodzi o fikcyjna smierc... Maz odzyskal zdolnosc ruchu. Nie sluchajac dalej moich apokaliptycznych przypuszczen, runal na schody, omal nie wyrywajac drzwi z zawiasow. Rzucilam sie za nim. Wpadlismy do jego pokoju i zastyglismy oparci o biurko, patrzac na lezaca na nim paczke jak na straszliwego, jadowitego gada, chwilowo pograzonego w lekkiej drzemce. Po krotkiej chwili hipnotycznego transu, tknieci nagle ta sama mysla, rownoczesnie pochylilismy sie nad biurkiem, nasluchujac w napieciu. Nic nie bylo slychac, paczka lezala niejako w milczeniu, nie wydajac z siebie zadnych dzwiekow. - Bomba powinna cykac... - wyszeptalam niepewnie. - Ciezkie to jak cholera... - odmruknal maz. Czas jakis trwalismy w bezruchu, bez slowa, byc moze myslac, chociaz nie bylo to takie pewne. Sluszniej byloby mniemac, iz proces myslenia rowniez ulegl w nas zahamowaniu. - Co robimy? - spytalam wreszcie dramatycznym szeptem. - Trzeba sie zastanowic - odszepnal niespokojnie maz. - Chyba musimy to obejrzec... - Rozpakowac...? Kiwnal glowa, tepo wpatrzony w upiorny przedmiot, i dalej trwal w bezruchu. Podobnie ustosunkowa�y si� do sedelnickiego proboszcza okoliczne dwory. Zbyt powa�nie m�wi� o komunizmie, aby nie zosta� posadzonym o wyst�pne i skryte, a tak ze stanem duchownym nie licujace sympatie. Umacnia� jeszcze ten sad swoimi wypowiedziami zar�wno w kwestiach narodowosciowych, jak i w sprawie reformy rolnej. Ros�a wi�c przepas� pomi�dzy nim a miejscowym ziemia�stwem. Dwory nie mog�y mu darowa�, i� znajdowa� ostre i bezwzgl�dne s�owa, gdy przychodzi�o do rozm�w o roli ziemia�stwa na kresach w dawnej Polsce niepodleg�ej i p�zniej podczas zabor�w. Przypominajac b��dy przodk�w, dotkna� ich potomk�w w najczulsze struny pr�nosci. A jego wiara, ta r�wnie� przemawia�a przeciw niemu. Uwa�ano, �e zbyt wiele �ada, aby �ada� szczerze. Zarzucano mu ciasny fanatyzm, ob�ud� i nieznajomos� natury cz�owieka. Dla tych ludzi wyros�ych w tradycyjnym przeswiadczeniu, i� s�u�a obronie polskosci i katolicyzmu, Polska ko�czy�a si� z granicami posiad�osci, a wiara zaczyna�a poza nimi. Wed�ug niepisanej umowy do s�ug Koscio�a nale�a�o utrzymywa� ten uk�ad, strzec go niby harmonii wy�szego porzadku, zapewniajacej stowarzyszonym pok�j ziemski i nagrod� niebieska. Ksiadz Sieche� maci� r�wnowag� wypracowana przez wieki. Jego Kosci� rozsadza� misterne spoid�a i wiazad�a, �aczace dw�r z plebania. Wyrasta� na drodze ogromnym cieniem, k�adac ten pos�pny znak niby s�owo ostrze�enia. Odwr�cono si� wi�c od niego. Jedna z rodzin, najznaczniejsza w powiecie, pocz�a nawet czyni� starania w kurii biskupiej, aby niewygodnego proboszcza przeniesiono z Sedelnik. Zbyt jednak �ywa zachowano tam pami�� o mi�osci, jaka zmar�y niedawno biskup obdarza� ksi�dza Siechenia, pod�wczas swego kapelana, aby dano pos�uch doradczym podszeptom. Nowy biskup, cz�owiek du�ej wiedzy i r�wnej skromnosci, nie chcia� nawet dyskutowa� tej sprawy. Uwa�a�, �e w przeciwnym wypadku zniewa�y�by pami�� swego poprzednika, kt�rego smier� tak niezwyk�a i swi�ta otoczy�a ju� legenda. I gdy jeden z proboszcz�w odwa�y� si� wypowiedzie� w obecnosci biskupa kilka krytycznych uwag o ksi�dzu Siecheniu, spotka� si� z tak ostrym upomnieniem, i� zrozumiano, �e ani teraz, ani w najbli�szej przysz�osci nie podobna liczy� na pomyslne przeprowadzenie zamierzonego planu. Stanowisko proboszcza sedelnickiego sta�o si� w ten spos�b silniejsze ni� kiedykolwiek. Lecz on sam nie czu� �adnego triumfu. Nie takich pragna� zwyci�stw. Gdy z listu jednego z koleg�w seminaryjnych dowiedzia� si� o owych nieudanych intrygach w kurii, zrozumia�, �e wszystkie jego zamiary stworzenia wsp�lnej akcji przepad�y ostatecznie. Nie potrzebowa� ju� obawia� si� wyraznego bojkotu. Ale nienaganna poprawnos�, z jaka zacza� si� teraz spotyka�, nios�a mu wi�ksze jeszcze osamotnienie ni� wpierw jawna w pewnym okresie niech��. Jaka� ulga w podobnym opuszczeniu by�oby ufa�, �e ten z�y czas dzwiga w sobie ci�ar pr�by rzuconej przez Boga! Ale czy� nie by�oby pycha doszukiwa� si� w n�dzy i cierpieniu znaku wybrania? Jak�e wierzy�, �e B�g ka�e licznym b�adzi�, aby mnie od b��du ocali�? �e na oczy wielu rzuca cie�, aby moim da� czujnos�? A sercom odbiera oddech, �eby moje nape�ni� rytmem? Po raz pierwszy zwatpi� w�wczas ksiadz Sieche� o s�usznosci obranej drogi. Czy nie omyli� si� przyjmujac swi�cenia? Czy nie wzia� ci�aru ponad swoje si�y? Zacz�a w tych dniach kie�kowa� w nim nowa mysl: klasztor. Mo�e ta cisza i spok�j pomi�dzy murami odgradzajacymi od swiata mia�y by� jego przeznaczeniem? Nie praca wsr�d ludzi, lecz ucieczka od nich? Nie znajdowa� jednak w sobie decyzji, kt�ra pozwoli�aby mu zrezygnowa� ze wzrusze�, jakie prze�ywa�, gdy wyszed�szy w jesienny wiecz�r przed dom s�ysza� wsr�d mg�y kryjacej �aki krzyk dzikich kaczek lub kiedy w letnie po�udnie powietrze lekko dr�a�o od brz�ku kos. Ziemi� pod stopami, niebo nad g�owa - oto co musia�by porzuci�. Wyrzec si� podmuchu przedwiosennego, czasu, gdy powietrze wch�aniajac s�odycz zakwitania jest tak lekkie i powiewne, jakby ca�e z zielonej prz�dzy by�o utkane, odejs� od nocy, z kt�rych jedne rzucaja trwog�, lecz inne moga �askawie otworzy� swoja g��bi� slac dreszcz uspokojenia, nie, jak�e odrzuci� dobrowolnie to wszystko! Przecie� jednego dnia dr�czony watpliwosciami szczeg�lnie bolesnie, czujac, �e na d�u�sza walk� nie starczy mu si�, zdecydowa� si� ksiadz Sieche� z�o�y� prosb� o zwolnienie z dotychczasowych obowiazk�w. W ostatniej dopiero chwili, ju� w drodze do pa�acu biskupiego, porzuci� ten zamiar. Przyjecha� do miasta wczesnym rankiem, po nieprzespanej nocy. Ledwie ujrza�, jeszcze z okien wagonu, bia�a wie�� klasztoru jezuickiego, ile� wspomnie� wskrzesi�o w jego pami�ci miasto, w kt�rym wkr�tce po opuszczeniu seminarium sp�dzi� ca�y rok przy boku biskupa �u�a�skiego. By� to czas, kt�rego ka�da godzin�, b�ogos�awi� wielki starzec. Jak nigdy przedtem i potem zrozumia� w�wczas ksiadz Sieche� si�� przymierza cz�owieka z Bogiem, przymierza, w kt�rym wszystko, cokolwiek istnieje na swiecie, mia�o swoje w�asciwe miejsce, tworzac owa wspania�a i wieczna budow�, kt�ra, jak kosci� gotycki �arliwa wiar�, ucielesnia�a s�owa Aposto�a o madrym architekcie. Na ranna msz� zaszed� proboszcz do katedry

ksero,wydruki,Wrocław tanie ksero,wydruki, ksero kolor w…

rzeczoznawca majątkowy rzeczoznawca majątkowy

szafy szkolne szafy metalowe

spomlek masło spomlek

peruki piękne włosy

us�ugi koparka warszawa files forum ekspozycje targowe jab
nawierzchnie ażurowe odżywki sportowe ogłoszenia CV przykłady laserowa depilacja wrocław Budżet filmy animowane bigos