Strona główna

stewia ścianki działowe suknie ślubneAnna nie s�ysza�a skrzypni�cia drzwi. Mimo kilku godzin snu czu�a teraz wi�ksze znu�enie ni� z rana po zle przespanej nocy. Obudzi�a si� o wczesnym zmierzchu. Z poczatku, zaskoczona pe�nym, porywistym szumem wiatru, ujrzawszy w g��bi za oknem zarys p�ota i drzewo o czarnych, gnacych si� ga��ziach, nie mog�a zorientowa� si�, gdzie si� znajduje. Nie zda�y�a si� jeszcze przyzwyczai� do tej du�ej, obcej izby tak r�nej od pokoju, kt�ry ostatnio zamieszkiwa�a. Gdy o podobnej godzinie budzi�a si� w Warszawie, widzia�a przez zm�tnia�a szyb� �a�osnie obwis�a rynn�, dalej obdrapana scian� pe�na jakichs niepotrzebnych gzyms�w i ozd�b, wat�ych balkonik�w i okien przybranych wiotkimi firankami, jeszcze wy�ej czarny, wilgotny, g�sto po�atany dach, sm�tne dymniki uwik�ane w paj�czynowe nitki drut�w radiowych, a nad tym wszystkim doskonale zharmonizowany z ca�oscia, w bezruchu zastyg�y, jakby ze starej ilustracji wyci�ty p�at nieba. Gdy nadchodzi� przedwczesny zmierzch brzydkich dni, a drobny deszczyk zacina� z ukosa, w�wczas dymniki szamota�y si� apatycznie, potem z rosnacym mrokiem zapada� ospa�y spok�j, tylko wiatr uwi�ziony pomi�dzy murami be�kota� ptrzyt�umionym oddechem. Tak w ciagu wielu miesi�cy z�y�a si� z tym obrazem, �e nim zda�y�a teraz podnies� powieki, by�a pewna, �e taki w�asnie widok narzuci si� jej oczom. Pomysla�a, �e b�dzie musia�a zaraz ubra� si� i wyjs� na ulic�. Zacz�a si� nawet zastanawia�, czy nie powinna zmieni� dzielnicy. Mo�e jeszcze raz spr�bowa� sr�dmiescia? Mo�e... Westchn�a ci�ko. Gdyby� mo�na by�o schroni� si� przed tym wszystkim w sen d�ugi i twardy! Ale kiedy po chwili zda�a sobie spraw�, �e nie jest ju� w Warszawie - nie odczu�a ulgi. Dochodzi�a piata. Za godzin� - obliczy�a szybko - powinien przyjs� kierownik poczty. Znowu b�dzie kla� dogorywajaca �on�... Usiad�a na ��ku, wsun�a stopy w rozdeptane pantofle. W pokoju by�o zimno, powietrze przesiakni�te wilgocia czyni�o ch��d obslizg�ym i lepkim. Dr�ac narzuci�a szlafrok, pami�tajacy jeszcze lepsze czasy, i podesz�a do toalety. Spojrzawszy w lustro wzdrygn�a si�. Nie mog�a patrze� na siebie bez wstr�tu i przestrachu. Ostatnich kilka lat zmieni�o ja zupe�nie. Czasami mia�a wra�enie, �e ka�dy dzie�, ka�da noc posuwaja naprz�d dzie�o zniszczenia. Nieraz, budzac si� z rana, zrywa�a si� pospiesznie z ��ka i jeszcze oczy majac zaklejone od snu bieg�a do lustra. Staros�, nie, to nie o nia chodzi�o. Niedawno przekroczy�a wprawdzie czterdziestk�, ale nie wyglada�a na wi�cej lat. Zmienia� si� tylko wyraz jej twarzy. Zarys policzk�w niegdys tak delikatny uleg� trywialnemu zniekszta�ceniu, usta uk�ada�y si� w przykry, wyuzdany grymas, oczy straci�y wilgotny, mi�kki po�ysk. Anna czu�a, �e mo�e teraz pociaga� tylko natury chore i instynkty znieprawione. Ruchy, g�os, spojrzenia, wszystko w niej obiecywa�o rozpust�. Ile te� razy w oczach zaczepionych m�czyzn wyczyta�a nietajony odruch niech�ci i pogardy. Ile brutalnych s��w uderzy�o ja po twarzy. Brali ja ci, kt�rych twarze by�y napi�tnowane tymi samymi znakami, co i ona. P�ka�y wobec niej wszelkie hamulce, opada�y maski, rwa�a si� w strz�py uk�adnos�, brudny k�ab ciemnych po�ada� wycieka� z obna�onych cia�, jak ropa p�ynaca z odkrytej rany, oplatywa� ja swymi mackami, ch�ona� i ssa�. Czasami przecie� znajdowa�a nieomal zadowolenie w tym ca�kowitym i ostatecznym upadku. Czeg� mo�e od �ycia �ada� kobieta, od kt�rej nikt pr�cz kr�tkiej, n�dznie op�aconej chwili rozkoszy niczego nie �ada�? Nic si� ju� sta� nie mo�e. Zanurzy� si� wi�c w t� otch�a�, dosi�gna� samego dna... Z pewnoscia t� w�asnie zgod� na wszystko wyczyta� w jej oczach Litowka, gdy bawiac przed tygodniem w Warszawie spotka� Ann� na ulicy. Zdziwi�a si�, �e ja pozna�. Nie widzieli si� bowiem od dziesi�ciu przynajmniej lat. Stare dzieje ich �aczy�y. Anna �y�a w�wczas z Morawcem, stawiajacym pierwsze dopiero kroki na terenie stolicy. Roman by� m�odszy od niej, mia� dwadziescia kilka lat, podoba� si� jej. Pociaga� zuchwa�oscia, mocnym cia�em, energia i tym nieuchwytnym b�yskiem w oczach, kt�ry raz wydawa� si� cierpieniem, a kiedy indziej okrucie�stwem. Niewiele wiedzia�a o jego przesz�osci, prawdopodobnie burzliwej. Nie zwierza� si�. B�dac szczerym, umia� jednoczesnie by� skrytym. Czym obecnie zajmowa� si� - to oczywiscie wiedzia�a. Ale to jej nie przeszkadza�o. Wierzy�a, �e nie potknie si�. Pieni�dzy mia� zawsze pod dostatkiem. Mia�a wi�c spok�j, nie potrzebowa�a chodzi� po ulicy. W tym w�asnie czasie zacza� organizowa� pierwsza swoja band�. Pewnego dnia przyprowadzi� nowego kompana. By� to Litowka. Przez kilka miesi�cy chodzili na roboty razem i z kilku jeszcze innymi. Wkr�tce jednak sko�czy�o si� to wszystko. Po jakiejs grubszej, krwawo zako�czonej historii, banda Morawca rozpad�a si�. Paru ch�opc�w wpad�o, dostali po kilkanascie lat ci�kiego wi�zienia. O Romanie s�uch przepad�, znikna� r�wnie� Litowka. Spotka�a go teraz dopiero. Dowiedzia�a si�, �e Morawca od lat ju� nie widzia� i w og�le od dawna, zaraz po tamtej awanturze, sko�czy� z podobnymi sprawami. Nie mia� ochoty - wyzna� - pow�drowa� na szubienic� albo zgina� w wi�zieniu. Nie ka�dy ma szcz�scie Morawca. Zreszta i jego szcz�scie mo�e pewnego pi�knego dnia prysna� jak �upinka. Osiedli� si� wi�c na kresach wschodnich. Za pieniadze, kt�re mu przypad�y z podzia�u, wybudowa� domek i urzadzi� sklep z wyszynkiem. Zadowolony by� ze spotkania. Zaproponowa� kolacj�. Wstapili razem do baru. Ciagle opowiada� o sobie. Ale Anna wiedzia�a, �e szybko zda� sobie spraw� z sytuacji, w jakiej si� znajdowa�a. Nie potrzebowa� pyta�. By�a ubrana zle, z tandetna jaskrawoscia, wyglada�a niezdrowo; chciwie, cho� stara�a si� panowa� nad ruchami, rzuci�a si� na gorace jedzenie. Gdy zaproponowa� jej wyjazd do Sedelnik w wiadomym celu, zgodzi�a si� bez wahania. Nie mia�a nic do stracenia. W Warszawie czeka� ja tylko g��d, a w niedalekiej przysz�osci szpital lub �ebranina pod koscio�em. Ludzie? Uwa�a�a, �e wsz�dzie sa ci sami, jednakowo zli. Wola�a wi�c o tym nie mysle�, cieszy� si� raczej, �e znajdzie si� na wsi. W pewnym momencie, gdy wyobrazi�a sobie pola i lasy, krajobraz od tylu lat nie widziany, od�y�y w niej bolesnym szarpni�ciem najdawniejsze, rzadko budzace si� wspomnienia. Wychyna� z mroku czasu dzie� wycieczki za miasto: niebo pogodne, zapach jasmin�w, droga ocieniona roz�o�ystymi kasztanami, ujadanie ps�w... Ale zanim posr�d tych migawkowych obraz�w zda�y�a zarysowa� si� smiejaca twarz Paw�a Siechenia, Anna wsta�a szybko i spyta�a Litowk�: zata�czymy? W jego ci�kich ramionach, pod goracym, w�dka przepojonym oddechem, znik�y oczy i usta, kt�rych wola�a z odleg�osci lat nie wywo�ywa�. Zabawili w lokalu do p�znego wieczora. Potem, po nocy, kt�ra da�a Annie przedsmak tego, co ja czeka w Sedelnikach, wyjechali. Wies powita�a ja wichura i deszczem Weszlam do pokoju numer 315. Za biurkiem siedzial niemlody juz mezczyzna w cywilnym ubraniu. �Dlaczego on jest po cywilnemu? - myslalam. - Czy to dobrze, czy zle, ze on jest po cywilnemu...� Serce walilo mi jak oszalale, w gardle mialam sucho. Mezczyzna zza biurka patrzyl na mnie przenikliwie. - Dzien dobry... - odpowiedzial na moje powitanie. - Pani dzis rano otrzymala wezwanie, prawda? Prosze bardzo, moze pani usiadzie... Usiadlam sztywno na krzesle. Wyjal z szuflady jakies papiery, przejrzal je pobieznie. - Moze pani zechce podac mi swoje dane osobiste... Powiedzialam. W zdenerwowaniu podalam mu biezacy rok jako rok swojego urodzenia. - Pani jest bardzo przestraszona... niepotrzebnie! Chodzi mi tylko o kilka informacji... Nie moglam sie opanowac i czulam sama, jak dygoca mi usta. - Prosze sie uspokoic, doprawdy... w ten sposob nie bedzie pani mogla zebrac mysli. Bardzo zalezy mi na tym zeby odpowiadala mi pani rzeczowo i spokojnie. - Chwileczke, dobrze? - poprosilam. Kilka razy odetchnelam gleboko.- Jeszcze sekunde... ja sie zaraz pozbieram...- Prosze bardzo... moze ja zaczne mowic, a pytania i odpowiedzi zostawimy na pozniej? Przez ten czas pani sie bedzie zbierac! - - usmiechnal sie. - - Otoz, sprawa wyglada nastepujaco... - urwal i znowu popatrzyl na mnie badawczo. - Pani sie mnie boi, tak? Obawia sie pani, ze ja tu zatrzymamy, zalozymy kajdanki, wytoczymy sprawe? A ja juz mowilem, ze chodzi mi tylko o pare szczegolow. Zreszta... moze pani poczuje sie lepiej, jezeli i ja podam swoje personalia. Nazywam sie Ligota, pani zna mojego syna, prawda? Ja z kolei znam Marcina. Jestem jego kuratorem i zostalem nim na wlasna prosbe... Czy to wszystko chociaz w pewnym stopniu uspokaja pania? - W pewnym stopniu... - przyznalam silac sie na usmiech. - Nie mam najmniejszego obowiazku mowic pani o tych rzeczach, ale za wszelka cene chce, aby doszla pani do jakiej takiej rownowagi! - Dziekuje panu... - Czy pani wie o tym, ze wczoraj po poludniu Marcin wyszedl z domu i do tej pory nie powrocil? Po tych wszystkich informacjach, ktorych mi udzielil cichym, spokojnym tonem, to pytanie rzucil nieoczekiwanie ostro. W pierwszej chwili jego sens nie dotarl do mnie. - Slucham? Powtorzyl. Zrozumialam.- Nic nie wiem... - odparlam dretwo.- Wczoraj po poludniu wyszedl z domu nie zostawiajac zadnej wiadomosci. W tej chwili szukamy go i kazda informacja, ktora moglaby nam w tym pomoc, jest dla nas niezwykle istotna. Czy pani ma cos do powiedzenia? - Nie. - Nie? Wiec pytam dalej. Kiedy widziala pani Marcina po raz ostatni? - To bylo przed swietami... odprowadzil mnie na dworzec, kiedy wyjezdzalam do swojej babki. - Czy mam to traktowac jako pani przemyslana odpowiedz? - Oczywiscie! - Czy jest cos, co pani chce ukryc, ze rozpoczyna pani rozmowe ze mna od klamstwa? Kazde klamstwo nie tylko pogarsza sprawe Marcina, ale rowniez i pania stawia w kregu pewnych podejrzen... - Nie rozumiem pana... widzialam go ostatni raz na dworcu! - Widziala go pani po raz ostatni na boisku szkolnym- sprostowal. - Tak, slusznie! - przyznalam. - Ja zle rozumialam to pytanie! Ostatni raz rozmawialam z nim na dworcu, a ostatni raz widzialam go na boisku! - Teraz pani widzi, dlaczego zalezy mi na rzeczowych odpowiedziach. Kazda nie przemyslana moze jedynie wprowadzic mnie w blad. Czy pani ma jakies osobiste przypuszczenia, czy pani domysla sie, gdzie obecnie przebywac moze Marcin? - Nie. Nie mam pojecia... - Prosze przedstawic mi w ogolnym zarysie przebieg waszej znajomosci! Przedstawilam. Sluchal wszystkiego nie spuszczajac ze mnie wzroku. - Tak... wiec pani dowiedziala sie prawdy od swojego przyjaciela i wtedy... co pani wtedy zrobila?

Skuteczne pozycjonowanie Arteria - Twój klucz do sukcesu

Pozycjonowanie

dobre programy pobierz programy i gry, za darmo z…

projekt domu projekt domu

apteka internetowa Opis

files stroje k�pielowe - kostiumy k�pielowe push up, bik Pakiety odchudzaj�ce �ledzik ekspozycje targowe
hypotheken Noclegi Zakopane praca w piotrkowie obrączki ślubne teoria prawa książki Niebezpieczne związki - Grzegorz Turnau tabela kompatybilności kufry kappa