Strona główna

suknie ślubne ścianki działowe stewiaMaz chodzil po pokoju, szarpiac wlosy na glowie obiema rekami. - Na pokaz, na pokaz... - pomrukiwal. - Co? Na pokaz...? Czekaj, dlaczego na pokaz? - Coraz bardziej mi sie wydaje, ze to nie dla ciebie i dla mnie ta maskarada, tylko dla kogos innego. Na co on ci kladl nacisk? zeby jezdzic razem do Ziemianskiego i zebys sie wyglupial w samochodzie. Cos robil w lodzi? - Nic, zlozylem zamowienie na tafte. Moglem wyslac poczta, ale kazal mi jechac i poogladac... - No widzisz. A mnie kazali latac na spacery. I robic zakupy. Ktos musial nas widziec... - Zagladal ci kto w zeby na tych spacerach? - Nie wiem. Ale debil mi patrzyl na rece... A za kazdym razem, jak jechalismy do Ziemianskiego, ktos tam sie petal. Raz taksowka z pijakiem, raz facet na motorze... Maz zatrzymal sie przy stole, wypil resztke kawy, popatrzyl na mnie roztargnionym wzrokiem i znow zaczal chodzic. - Owszem, w tym cos jest - przyznal. - Na pokaz, mozliwe, zeby wszyscy mysleli, ze jestesmy w domu. Ale to nie to, to jeszcze nie to... Tys przedtem powiedziala cos waznego i tak mi jakos zaswitalo... Nie pamietasz, co powiedzialas? - Rozmaite rzeczy. Najbardziej mnie niepokoi to, ze ukryli wzajemne powiazania... - Czekaj, czekaj... wlasnie, ze stanowia jedna spolke... Nie, nie to. Ulokowali tu nas zamiast siebie... O, wlasnie! Wladowali tu nas zamiast siebie, podstepnie i pod falszywymi pozorami! Po jaka cholere? Ten dom ma wyleciec w powietrze, czy jak? Nagla jasnosc eksplodowala mi w umysle. Zrobilo mi sie zimno w srodku i cos mnie zaczelo dlawic. - Gdzie jest paczka dla kacyka? - spytalam gwaltownie. Maz zatrzymal sie jak wryty, spojrzal na mnie i znieruchomial z pazurami we wlosach. - Lezy w moim pokoju. Bo co...? - Oni przeciez wiedzieli, ze jej nigdzie nie zaniesiemy, prawda? Zostawimy w domu. A jezeli w tej paczce jest cos... Nie mowie zaraz bomba, ale cos szkodliwego... O rany boskie, czy ja wiem, wydziela cos, promieniuje... W powietrzu powialo przerazliwa zgroza. Maz wyraznie zbladl. - Rad...? - wyszeptal ochryple. Podnioslo mnie z fotela. - Nie wiem. Moze wybuchnie i zmiecie z powierzchni ziemi cala te chalupe albo co... Robi sie takie rzeczy, chlopi podpalaja cale wsie, odszkodowanie, tu jest polisa PZU, moze im chodzi o fikcyjna smierc... Maz odzyskal zdolnosc ruchu. Nie sluchajac dalej moich apokaliptycznych przypuszczen, runal na schody, omal nie wyrywajac drzwi z zawiasow. Rzucilam sie za nim. Wpadlismy do jego pokoju i zastyglismy oparci o biurko, patrzac na lezaca na nim paczke jak na straszliwego, jadowitego gada, chwilowo pograzonego w lekkiej drzemce. Po krotkiej chwili hipnotycznego transu, tknieci nagle ta sama mysla, rownoczesnie pochylilismy sie nad biurkiem, nasluchujac w napieciu. Nic nie bylo slychac, paczka lezala niejako w milczeniu, nie wydajac z siebie zadnych dzwiekow. - Bomba powinna cykac... - wyszeptalam niepewnie. - Ciezkie to jak cholera... - odmruknal maz. Czas jakis trwalismy w bezruchu, bez slowa, byc moze myslac, chociaz nie bylo to takie pewne. Sluszniej byloby mniemac, iz proces myslenia rowniez ulegl w nas zahamowaniu. - Co robimy? - spytalam wreszcie dramatycznym szeptem. - Trzeba sie zastanowic - odszepnal niespokojnie maz. - Chyba musimy to obejrzec... - Rozpakowac...? Kiwnal glowa, tepo wpatrzony w upiorny przedmiot, i dalej trwal w bezruchu. Jakie� to proste! Rzeczywiscie, czeg� ja si� niepokoj�! - pomysla�a. - Co mnie to obchodzi? Niech go zabije. Niech go zabije!� - powt�rzy�a prawie na g�os i z zaci�ta radoscia. Morawiec szybko zasna�. Z poczatku z�y mia� sen: rzuca� si� goraczkowo, szepta� jakies niedoko�czone s�owa, g�ow� mia� rozpalona, usta szeroko rozchylone ci�ko wciaga�y powietrze. Ale powoli jego chrapliwy i przyspieszony oddech stawa� si� coraz spokojniejszy, wreszcie przeszed� w r�wny, odpoczynek dajacy rytm. Jednak ksiadz Sieche� ciagle jeszcze nie m�g� zdecydowa� si� na odejscie. Wprawdzie bardzo ju� przemarz�, mia� dreszcze i zm�czenie czu� coraz wi�ksze, ale ilekro� podnosi� si� i czyni� krok w kierunku wyjscia, wydawa�o mu si�, �e Morawiec budzi si�. Wraca� wi�c i cho� zaraz przekonywa� si� o swojej omy�ce, z powrotem jakby sobie nie dowierza�, siada� na ziemi. I jedynie pojawiajaca si� od czasu do czasu mysl o Michasiu odrywa�a go od spiacego. Czu� przecie� w sobie spok�j, owa cisz�, o kt�ra tyle razy si� modli�, lecz kt�ra zna� tak ma�o, i� gdy zjawi�a si�, wyda�a mu si� z poczatku czyms bardzo niepewnym, prawie ubogim. Znu�enie nie pozwala�o mu jednak mysle�. Ale nie oskar�y� siebie, znalaz� pewna przyjemnos� w stanie tego trzezwego odr�twienia. I w pewnej chwili wyda�o mu si�, �e to wewn�trzne milczenie, ta dziwna cisza serca wysuwa ze swojej g��bi tajemnicze wi�zy i wszystko, cokolwiek na swiecie istnieje, oplatuje i �aczy tymi znakami. Gdy zamyka� oczy, szum wiatru odp�ywa� pod jego powiekami, a w palcach, dotykalna i bliska, ros�a czysta cisza, wie�a smuk�a i bezszelestna, ogrom pnacy si� ku niebu nieruchomym ob�okiem. Spok�j. Gwa�towne szarpni�cie okiennicy poderwa�o Seweryna na nogi. Wytraconemu tak nagle z leniwego odr�twienia wydawa�o si� w pierwszej chwili, �e ktos pi�scia dobija si� do okna. Zawaha� si�, czy nie powinien wyjrze� na dw�r i sprawdzi�. Ale gdy podszed� bli�ej, nowy �oskot, kt�ry d�ugim dr�eniem przebieg� wzd�u� sciany, uswiadomi� mu, �e to tylko wiatr. Rzeczywiscie wichura wzmaga�a si�. Wsr�d ciemnych nalot�w, niby wsr�d ciagu ogromnych skrzyde�, szum drzew zatacza� monotonne kr�gi, coraz g��bszymi wirami przenikajac w dygocaca otch�a�. Z odleg�ej cz�sci parku dobieg� krzyk puszczyka. �Noc wo�a!� - usmiechna� si� Seweryn. By�o kilka minut po wp� do dziesiatej. Zdecydowawszy, �e jest ju� za p�zno na k�adzenie si�, Seweryn na�o�y� marynark�, przeczesa� starannie przed lustrem w�osy, poprawi� krawat. �Nie, niczego nie zna� na mojej twarzy� - upewni� si� jeszcze raz. Ale ledwie to pomysla�, ogarniajac siebie jednoczesnie uwa�nym spojrzeniem, uderzy� go we w�asnych oczach zimny blask, ch��d, kt�rego nie zna�, a doko�a ust grymas, kt�ry zrobi� na nim wra�enie obcego. Usmiechna� si� odruchowo, jak gdyby chcia� z siebie zetrze� t� obcos�. Jednak grymas nie tylko nie znikna�, lecz jeszcze g��bsza linia wessa� si� w rozchylone wargi, nadajac im wbrew pozorom niefrasobliwego przegi�cia wyraz okrutnej po�adliwosci. Seweryn szybko si� odwr�ci�. �Ciekawy jestem - pomysla� - czy to w�asnie to zauwa�y� we mnie ten ksi�owy smarkacz? C� za g�upstwa! A r�ce? Prawda, to znowu ten pijaczyna cos wygadywa�...� Podni�s� wolnym ruchem swoje d�onie do swiat�a: by�y smuk�e, silne, cho� delikatne. Kt� to m�wi� mu ostatnio, �e sa tak pi�kne? Od razu przypomnia� sobie pewna m�oda aktork�, z nocnego lokalu na Montmartrze, ma�a Zizi, kt�ra nad ranem, pijana, gdy dansing pustosza�, przysiad�a si� do niego i jak piskl�, przytuliwszy mu si� do ramienia swoimi ledwie rozwini�tymi piersiami, zacz�a ca�owa� go po r�kach, i prosi�, aby cho� na jeden dzie� zabra� ja z soba. Obiecywa�a, �e nazajutrz sama p�jdzie, nie b�dzie potrzebowa� jej wyrzuca�. Chcia�a cho� przez kilka godzin nie czu� samotnosci. Podoba�a mu si�. Odm�wi� jednak szorstko i brutalnie, w spos�b, w jaki mo�emy odp�dza� tylko tych, o kt�rych wiemy, �e im na nas zale�y. Gdy odchodzi�a zupe�nie ju� trzezwa, jej okrag�e, du�e ciemne oczy by�y pe�ne �ez. Gryz�a wargi, �eby nie rozp�aka� si� na g�os. W kilka dni p�zniej, nie wiedzac, co zrobi� z wieczorem, zaszed� do tego samego lokalu i spyta� o Zizi. Okaza�o si�, �e nie �yje. W�asnie poprzedniego dnia umar�a w szpitalu: otru�a si� weronalem. Jednoczesnie z tym wspomnieniem zadzwi�cza�a Sewerynowi w uszach melodia, kt�ra tego drugiego wieczora gra�a kilka razy orkiestra. By�a to piosenka z filmu �14 lipiec�, walc smutny i spokojny, cz�sto niesiony monotonnymi dzwi�kami katarynek po waskich i kr�tych uliczkach, pod niebem pogodnym i zasnutym zwolnionymi dymami. Przy�miono swiat�a, niesmia�a smuga reflektora rozpyla�a na parkiecie srebrzysta niebieskos�, pary st�oczone jedna przy drugiej ko�ysa�y si� r�wno i �agodnie, jak gdyby zakl�te na kr�tka chwil� lunatycznym snem. Od strony baru dobiega� brz�k szklanek. Seweryn ta�czy� z jedna z miejscowych dziewczyn. Zarzuciwszy mu ramiona na szyj�, nuci�a p�g�osem piosenk�. �Zna�as ma�a Zizi?� - spyta�. Oczywiscie zna�a. �Biedna!� - powiedzia�a z akcentem tkliwosci w g�osie. Seweryn chcia� si� dowiedzie�, dlaczego pope�ni�a samob�jstwo. Wzruszy�a tylko ramionami: �Czy� to mo�na wiedzie� dlaczego? Tego nigdy si� nie wie.� �Kocha�a si� w kim?� - bada�. �Nie, chyba nie - odpowiedzia�a. - To by�a porzadna dziewczyna, na pewno nie mia�a jeszcze kochanka. Mog�abym przysiac, �e szuka�a idea�u. A to niedobrze - zako�czy�a z �a�obna powaga. - Tego mo�na pragna�, ale nie trzeba szuka�...� �Niczego si� nie szuka - pomysla� Seweryn - wszystko si� znajduje...� Podszed� do drzwi i chwil� nas�uchiwa�: �aden odg�os nie maci� w tej stronie ciszy. A wi�c! Wyja� z szafy ciep�a kurtk�, w�o�y� na siebie, wzia� czapk�, potem z biurka rewolwer i wsadzi� go do kieszeni. Nagle pomysla�: �W�asciwie, dlaczego ja to wszystko robi�? Po co?� I w tej chwili zda� sobie spraw�, �e powody, kt�re dotychczas wydawa�y mu si� niezwyk�ej wagi, sa w rzeczywistosci sztuczne i nieprawdziwe. Nawrocki? C� mu z tej strony grozi�o? Co wskazywa�o, aby posterunkowy zamierza� opowiada� komukolwiek histori� z Burakiem? Z ca�a pewnoscia wystarczy�o mu, �e sam wie. Zatem? Seweryn z nerwowym pospiechem zacza� zapina� kurtk�. Czu�, �e ani chwili d�u�ej nie wytrzyma w pokoju. Mia� wra�enie, jakby si� dusi�. Ale w ciagu paru sekund, kt�rych potrzebowa�, aby dojs� do drzwi, ogarna� go nagle tak straszliwy niepok�j, i� uderzony nim zachwia� si� i �eby nie upas�, musia� oprze� si� o stojace obok krzes�o. W tym momencie straci� swiadomos�. Ockna� si� nie pami�tajac zupe�nie, co si� z nim dzia�o. Sta� ciagle w tym samym miejscu, wsparty o krzes�o, kt�rego por�czy uczepi� si� kurczowym chwytem palc�w, i chocia� ostry kant drzewa bolesnie wpi� mu si� w cia�o, ba� si� opusci� d�o�. Szum w g�owie parali�owa� w nim energi�. Brakowa�o mu powietrza, przymkna� wi�c oczy, stara� si� r�wno oddycha�. Powoli przychodzi� do siebie. By� pewny, �e od chwili, w kt�rej utraci� przytomnos�, up�yn�o bardzo wiele czasu. Ale gdy spojrza� na zegarek, przekona� si�, �e wszystko to nie trwa�o nawet ca�ej minuty. �Po prostu zawr�t g�owy� - wyt�umaczy� sobie. Otrzasna� si�, jakby wyszed� z zimnej kapieli. �No, dosy� tego!� - zdecydowa�. Zgasi� swiat�o i znalaz�szy si� na korytarzu zamkna� za soba drzwi na klucz. Drog� zna� dobrze, m�g� swobodnie porusza� si� po ciemku. Musia� zreszta przeby� tylko kilka krok�w, aby znalez� si� przy drzwiach wychodzacych na ogr�d. Klucz wisia� na scianie, mia� jednak przy sobie drugi zapasowy. Noc otoczy�a go ciemnoscia i ch�odem. Wiatr szarpa� mrokiem, k��by zesch�ych lisci jak rz�sisty deszcz szumia�y. Chcac unikna� spotkania z nocnym str�em, Seweryn zaraz z ganku skr�ci� w boczna alej�, aby okra�ywszy doko�a park dotrze� do ma�ej furtki przez nikogo obecnie nie u�ywanej, a wychodzacej na rozdro�e u ko�ca wsi. Podni�s� ko�nierz i ruszy� szybkim krokiem. Z poczatku aleja bieg�a wzd�u� brzeg�w Zelwianki. By�a to droga zawsze mroczna i wilgotna, wydana mimo g�stego i wysokiego zadrzewienia na najporywistsze wiatry od p�l i �ak. Teraz ciemnos� tu le�a�a nieprzenikniona, a d�ugi rzad klon�w, odartych z lisci i bitych sprzecznymi podmuchami, zdawa� si� coraz s�abiej broni� przed tym naporem. Chwilami, jak tama przerwana, za�amywa� si� i wtedy czarne potoki, spienione i gwa�towne, rozdziera�y noc od ziemi do nieba. Chcac jak najpr�dzej przeby� ten odcinek, Seweryn zacza� biec. Wiatr uderza� go w piersi, bi� po plecach, smaga� twarz. �Ju� niedaleko!� - doda� sobie odwagi. Rzeczywiscie alej� zamyka� wkr�tce nag�y spadek terenu poros�ego niskimi, g�sto poplatanymi krzakami: poczatek mokrade� wybiegajacych ju� poza obr�b parku. Trzeba by�o teraz skr�ci� na lewo, sz�o si� waska scie�ka, zle utrzymana, ginaca raz po raz wsr�d gaszcz�w. Ale za to bliskos� muru os�abia�a si�� wiatru. Doszed�szy do furtki, Seweryn musia� chwil� pora� si� z zardzewia�ym zamkiem. Rzadko otwierane drzwi nie�atwo dawa�y si� pokona�. Wreszcie po d�u�szych zabiegach �elazna, ci�ka p�yta ustapi�a. Szosa by�a pusta, chaty ju� ciemne. Cisza, nawet psy nie ujada�y. Mimo to Seweryn zdawa� sobie spraw�, �e czeka go teraz najtrudniejszy odcinek drogi. Gdyby go ktokolwiek zauwa�y�... Mia� jednak wewn�trzna pewnos�, �e tego uniknie. By� spokojny. Przyspieszy� tylko kroku, bowiem zaledwie kwadrans dzieli� go od dziesiatej. Gdy mina� zamkni�ty szynk Litowki, a potem nieczynny m�yn, poczu�, �e �adne teraz przeszkody nie moga mu ju� przeszkodzi�. Skr�cajac mi�dzy op�otki prowadzace do domu Nawrockiego, odbezpieczy� rewolwer. Wiatr przycich� na chwil�. Wilgotny zapach �ak uderzy� w nozdrza. Gdzies w pobli�u zaskowycza� pies, ale zaraz umilk�. Ju� z daleka Seweryn zobaczy�, �e w pokoju Nawrockiego pali si� swiat�o

Skuteczne pozycjonowanie Arteria - Twój klucz do sukcesu

Pozycjonowanie

dobre programy pobierz programy i gry, za darmo z…

projekt domu projekt domu

apteka internetowa Opis

odzie� reklamowa mieszkanie ��d� pakiety spa telebimy mechanika samochodowa gda�sk
Olimp Odcinki DB darmowe programy lampy Ruda Śląska kominki trójmiasto oferty pracy praca wiedźmin 2 cd key jazdy doszkalające firmowe imprezy integracyjne