Strona główna

ścianki działowe suknie ślubne stewiaOgarnia�o go coraz wi�ksze podniecenie, �w niepok�j, kt�ry zawsze si� w nim odzywa�, gdy wiedzia�, �e z�o mo�e by� pos�uszne jego woli, kiedy m�g� je obserwowa� w zwolnionym dzia�aniu, w saczeniu si� kropla po kropli, podobne truciznie pozornie kuszacej, a dopiero po chwili zniekszta�cajacej rysy twarzy. Przypomnia�o mu si�, �e ulubionym jego zaj�ciem w latach ch�opi�cych by�o mordowanie wszystkich napotkanych po drodze stworze�: muchy odarte ze skrzyde� wbija� na szpilk� i trzepocace si� podpala�, rozdeptywa� motyle, ostra laska przygwa�d�a� �aby, zabija� jaszczurki i swierszcze, rozkopywa� i burzy� mrowiska. Kiedy w dwunastym roku �ycia otrzyma� od ojca flower, rozpocza� systematyczne t�pienie wiewi�rek. Najwi�cej jednak zadowolenia da� mu pewien dzie� p�znego lata, gdy przyczaiwszy si� w rowie ko�o s�up�w telegraficznych zastrzeli� jask�k�. Po raz pierwszy odczu� w�wczas cierpka rados� towarzyszaca �amaniu uswi�conych zwyczaj�w. I w tym momencie pomysla�, �e niedaleka by� mo�e jest chwila, kiedy w Michasiu, z pewnoscia nie splamionym dotychczas �adnym brudnym uczynkiem, odezwie si� okrucie�stwo. Kog� mo�e to omina�? Kogo sta�, aby zdo�a� wy�ama� si� z og�lnego prawa natury? Gdyby nie l�k przed dorazna kara, kt� by nie zabija�, kto umia�by os�oni� si� przed pokusami, kt�re pragna karmi� si� z�em? Wtem uczu�, �e jednoczesnie z tymi myslami, niby w innej rzeczywistosci, istnia� w nim jakis nieokreslony i nieuchwytny g�os. Mia� takie wra�enie, jakby czegos zapomnia�. Poderwa� si� z krzes�a nieopanowanym ruchem i tak szybko cofna� si� w stron� okna, �e nie zauwa�y� nawet, kiedy Michas tak�e wsta�. Wzrok jego przyku� du�y krzy� odcinajacy si� od pobielanej sciany ciemnym, chropowatym drzewem. Sewerym zdziwi� si�, �e dopiero teraz go dostrzeg�. Chocia� krzy� wisia� na wprost wejscia, dok�adnie pami�ta�, i� gdy wszed� do pokoju, sciana wyda�a mu si� pusta. Po kr�tkiej ciszy nowe natarcie wiatru zabrzmia�o wzmo�onym nat�eniem, jakby sp�tane nocne si�y wszystkie razem zerwa�y si� z uwi�zi i podobne skrzydlatym szatanom spad�y gniewnym k��bowiskiem na ziemi�. Seweryn drgna�. Zda� sobie nagle spraw�, jaki to g�os przed chwila dawa� w nim o sobie zna�. Us�ysza� wyraznie s�owa, kt�rych kiedys, gdy przyst�powa� po raz pierwszy do komunii, uczy� si� na pami��: �Panie, nie jestem godzien, abys wszed� pod dach m�j, ale rzeknij s�owo, a b�dzie zbawiona dusza moja.� Us�ysza� to zdanie nasycone tym samym przelotnym wzruszeniem, z jakim je w�wczas za kap�anem powtarza�. Ujrza� bia�y ornat triumfujacy czerwienia krzy�a, z�oty kielich a wy�ej monotonny nieomal dotykalny szept ksi�dza: �Corpus Domini nostri Jesu Christi custodiat animam tuam in vitam aeternam.� Ockna� si� us�yszawszy g�os ch�opca. Ale nie zrozumia� s��w. Spojrza� w jego stron�: - M�wi�es cos? - Wychodzi ju� pan? - spyta� tamten z akcentem zawodu. Seweryn powt�rzy� machinalnie: - Czy wychodz�? I niespodziewanie o�ywi� si�. - Nie, oczywiscie, �e nie wychodz�! Skad�e? Nawet mi to do g�owy nie przysz�o. Co za pomys�! Obieca�em ci przecie� opowiedzie�... No i c� mi si� tak przypatrujesz, jakbys ducha zobaczy�? Michas zblad� i cofna� si�. - Dziwnie pan tak teraz wyglada... Seweryn rozesmia� si� ha�asliwie. - Ja dziwnie? Wydaje ci si�, m�j ma�y. Dlaczeg� mia�bym dziwnie wyglada�. Przeciagna� jednak niespokojnie d�onia po twarzy, jakby chcia� siebie w ten spos�b sprawdzi�. Cos go musia�o zastanowi�, bo szybko nachyli� si� w stron� lampy. - Chodz no tutaj! - skina� na ch�opca. Michas zbli�y� si�. - Co dziwnego zobaczy�es we mnie? No, m�w! S�yszysz? Czego stoisz i gapisz si�? Masz mi w tej chwili powiedzie�. Co jest we mnie dziwnego? Nie mogac si� doczeka� odpowiedzi, chwyci� Michasia za r�k� Maz chodzil po pokoju, szarpiac wlosy na glowie obiema rekami. - Na pokaz, na pokaz... - pomrukiwal. - Co? Na pokaz...? Czekaj, dlaczego na pokaz? - Coraz bardziej mi sie wydaje, ze to nie dla ciebie i dla mnie ta maskarada, tylko dla kogos innego. Na co on ci kladl nacisk? zeby jezdzic razem do Ziemianskiego i zebys sie wyglupial w samochodzie. Cos robil w lodzi? - Nic, zlozylem zamowienie na tafte. Moglem wyslac poczta, ale kazal mi jechac i poogladac... - No widzisz. A mnie kazali latac na spacery. I robic zakupy. Ktos musial nas widziec... - Zagladal ci kto w zeby na tych spacerach? - Nie wiem. Ale debil mi patrzyl na rece... A za kazdym razem, jak jechalismy do Ziemianskiego, ktos tam sie petal. Raz taksowka z pijakiem, raz facet na motorze... Maz zatrzymal sie przy stole, wypil resztke kawy, popatrzyl na mnie roztargnionym wzrokiem i znow zaczal chodzic. - Owszem, w tym cos jest - przyznal. - Na pokaz, mozliwe, zeby wszyscy mysleli, ze jestesmy w domu. Ale to nie to, to jeszcze nie to... Tys przedtem powiedziala cos waznego i tak mi jakos zaswitalo... Nie pamietasz, co powiedzialas? - Rozmaite rzeczy. Najbardziej mnie niepokoi to, ze ukryli wzajemne powiazania... - Czekaj, czekaj... wlasnie, ze stanowia jedna spolke... Nie, nie to. Ulokowali tu nas zamiast siebie... O, wlasnie! Wladowali tu nas zamiast siebie, podstepnie i pod falszywymi pozorami! Po jaka cholere? Ten dom ma wyleciec w powietrze, czy jak? Nagla jasnosc eksplodowala mi w umysle. Zrobilo mi sie zimno w srodku i cos mnie zaczelo dlawic. - Gdzie jest paczka dla kacyka? - spytalam gwaltownie. Maz zatrzymal sie jak wryty, spojrzal na mnie i znieruchomial z pazurami we wlosach. - Lezy w moim pokoju. Bo co...? - Oni przeciez wiedzieli, ze jej nigdzie nie zaniesiemy, prawda? Zostawimy w domu. A jezeli w tej paczce jest cos... Nie mowie zaraz bomba, ale cos szkodliwego... O rany boskie, czy ja wiem, wydziela cos, promieniuje... W powietrzu powialo przerazliwa zgroza. Maz wyraznie zbladl. - Rad...? - wyszeptal ochryple. Podnioslo mnie z fotela. - Nie wiem. Moze wybuchnie i zmiecie z powierzchni ziemi cala te chalupe albo co... Robi sie takie rzeczy, chlopi podpalaja cale wsie, odszkodowanie, tu jest polisa PZU, moze im chodzi o fikcyjna smierc... Maz odzyskal zdolnosc ruchu. Nie sluchajac dalej moich apokaliptycznych przypuszczen, runal na schody, omal nie wyrywajac drzwi z zawiasow. Rzucilam sie za nim. Wpadlismy do jego pokoju i zastyglismy oparci o biurko, patrzac na lezaca na nim paczke jak na straszliwego, jadowitego gada, chwilowo pograzonego w lekkiej drzemce. Po krotkiej chwili hipnotycznego transu, tknieci nagle ta sama mysla, rownoczesnie pochylilismy sie nad biurkiem, nasluchujac w napieciu. Nic nie bylo slychac, paczka lezala niejako w milczeniu, nie wydajac z siebie zadnych dzwiekow. - Bomba powinna cykac... - wyszeptalam niepewnie. - Ciezkie to jak cholera... - odmruknal maz. Czas jakis trwalismy w bezruchu, bez slowa, byc moze myslac, chociaz nie bylo to takie pewne. Sluszniej byloby mniemac, iz proces myslenia rowniez ulegl w nas zahamowaniu. - Co robimy? - spytalam wreszcie dramatycznym szeptem. - Trzeba sie zastanowic - odszepnal niespokojnie maz. - Chyba musimy to obejrzec... - Rozpakowac...? Kiwnal glowa, tepo wpatrzony w upiorny przedmiot, i dalej trwal w bezruchu.

Skuteczne pozycjonowanie Arteria - Twój klucz do sukcesu

Pozycjonowanie

dobre programy pobierz programy i gry, za darmo z…

projekt domu projekt domu

apteka internetowa Opis

ta�ma samoprzylepna Kadencja 14 sto�y drewniane sportwetten files
Sony HX5V ceny studnia Annopol środek na komary auto szkolenia dla administracji publicznej Nogi widelca czopper tran dla niemowląt