Hotele Nisko

Oferujemy pokoje 3 os, 75 os.

Nocleg:
prywatna plaża, grill, od wody 600m, obiadokolacje, parawan, leżak, czajnik bezprzewodowy, łóżko łaczone 2 osobowe, centrum turystyczne.

Albertyna Chodkowska - Gwoźnica Dolna
559505705

Tematyka:

Polecamy również:

Willa Dziadów Most
Agroturystyka Socha w Dobrzyniu n. Wisłą
Pensjonat Blizanówek

stewia suknie ślubne ścianki działowe- Nic nie szkodzi, zaczekam. Z ty�u, od strony kuchni, pada� blask lampy. Dopiero teraz, w tym p�cieniu Ksienia pozna�a Gej�anowskiego. Z miejsca zakrzatn�a si�. - A, to panycz! Prosz� wejs�. Niech panycz zaczeka. Zaraz zaswiec�. Wszed� za nia do srodka, a Ksienia truchcikiem pobieg�a do kuchni. Wr�ci�a z lampa. - T�dy, o niech t�dy panycz idzie, tu sobie w pokoju panycz zaczeka. Ksi�dza proboszcza tylko patrzy�... W pierwszej chwili Seweryn nie dostrzeg� Michasia. Dopiero, kiedy Ksienia wysun�a si� na srodek i swiat�o lampy ogarn�o ca�y pok�j, zobaczy� ch�opca stojacego pod sciana przy oknie. Tymczasem Ksienia, postawiwszy lamp� na stole, dyskretnie si� wycofa�a. Seweryn poczu� si� troch� nieswojo. Sta� w p�aszczu, z czapka w r�ku, udawa�, �e rozglada si� po pokoju, w rzeczywistosci jednak niczego nie widzia�, ciagle bowiem czu� na sobie uwa�ny i nieufny wzrok ch�opca. �Czeg� on mi si� tak przyglada, ten smarkacz?� - pomysla� ze z�oscia. Nagle zwr�ci� si� w tamta stron� i uda� zdziwienie. - O, widz�, �e nie jestem sam! Michas sta� ciagle pod sciana, nie spuszczajac oczu z Gej�anowskiego. Teraz dopiero Seweryn zorientowa� si�, kim jest ma�y. S�ysza�, �e proboszcz ma wychowanka, ale sam tylko raz jeden widzia� Michasia. By�o to jeszcze przed rokiem, kt�rejs niedzieli. Chcac zatrze� drobne, lecz nieprzyjemne starcie z ojcem, wybra� si� w�wczas przyk�adnie na sum�. Je�eli kiedykolwiek bywa� na nabo�e�stwie, zatrzymywa� si� zawsze przed koscio�em. Tym razem, poniewa� pada� deszcz, wszed� do srodka. Nie mia� zamiaru zapuszcza� si� g��boko, ale stojacy przy wejsciu ch�opi zacz�li rozst�powa� si�, musia� wi�c, nie chcac zwraca� na siebie uwagi, dojs� do o�tarza. Jak ka�dy, kto nie uczestniczy w nabo�e�stwie, przypatrywa� si� rozmaitym twarzom. Mi�dzy innymi, ju� pod koniec sumy, zwr�ci� jego uwag� ch�opiec s�u�acy do mszy. Zadziwi� go w�wczas przez chwil� niezwyk�a czystoscia i niewinnoscia spojrzenia. Czu�o si�, �e ten kilkunastoletni dzieciak z g��bokim i niefa�szowanym przej�ciem towarzyszy ksi�dzu. Seweryn odsuna� od sto�u krzes�o i usiad�szy, wygodnie si� rozpar�. - To ty jestes wychowankiem proboszcza, tak? Michas skina� g�owa. - A kto ja jestem, to chyba wiesz? Co, nie wiesz? �artujesz! Naprawd� nie wiesz? A to zabawny z ciebie ch�opak! Cos podobnego! Przecie� tutaj najmniejsze dziecko powie ci, kim jestem. Nigdy mnie nie widzia�es? - Widzia�em - odpar� cicho. - No wi�c? - Ale nie znam pana. - Jak to, widzia�es i nie znasz? Poczekaj, poczekaj... Rozesmia� si� Weszlam do pokoju numer 315. Za biurkiem siedzial niemlody juz mezczyzna w cywilnym ubraniu. �Dlaczego on jest po cywilnemu? - myslalam. - Czy to dobrze, czy zle, ze on jest po cywilnemu...� Serce walilo mi jak oszalale, w gardle mialam sucho. Mezczyzna zza biurka patrzyl na mnie przenikliwie. - Dzien dobry... - odpowiedzial na moje powitanie. - Pani dzis rano otrzymala wezwanie, prawda? Prosze bardzo, moze pani usiadzie... Usiadlam sztywno na krzesle. Wyjal z szuflady jakies papiery, przejrzal je pobieznie. - Moze pani zechce podac mi swoje dane osobiste... Powiedzialam. W zdenerwowaniu podalam mu biezacy rok jako rok swojego urodzenia. - Pani jest bardzo przestraszona... niepotrzebnie! Chodzi mi tylko o kilka informacji... Nie moglam sie opanowac i czulam sama, jak dygoca mi usta. - Prosze sie uspokoic, doprawdy... w ten sposob nie bedzie pani mogla zebrac mysli. Bardzo zalezy mi na tym zeby odpowiadala mi pani rzeczowo i spokojnie. - Chwileczke, dobrze? - poprosilam. Kilka razy odetchnelam gleboko.- Jeszcze sekunde... ja sie zaraz pozbieram...- Prosze bardzo... moze ja zaczne mowic, a pytania i odpowiedzi zostawimy na pozniej? Przez ten czas pani sie bedzie zbierac! - - usmiechnal sie. - - Otoz, sprawa wyglada nastepujaco... - urwal i znowu popatrzyl na mnie badawczo. - Pani sie mnie boi, tak? Obawia sie pani, ze ja tu zatrzymamy, zalozymy kajdanki, wytoczymy sprawe? A ja juz mowilem, ze chodzi mi tylko o pare szczegolow. Zreszta... moze pani poczuje sie lepiej, jezeli i ja podam swoje personalia. Nazywam sie Ligota, pani zna mojego syna, prawda? Ja z kolei znam Marcina. Jestem jego kuratorem i zostalem nim na wlasna prosbe... Czy to wszystko chociaz w pewnym stopniu uspokaja pania? - W pewnym stopniu... - przyznalam silac sie na usmiech. - Nie mam najmniejszego obowiazku mowic pani o tych rzeczach, ale za wszelka cene chce, aby doszla pani do jakiej takiej rownowagi! - Dziekuje panu... - Czy pani wie o tym, ze wczoraj po poludniu Marcin wyszedl z domu i do tej pory nie powrocil? Po tych wszystkich informacjach, ktorych mi udzielil cichym, spokojnym tonem, to pytanie rzucil nieoczekiwanie ostro. W pierwszej chwili jego sens nie dotarl do mnie. - Slucham? Powtorzyl. Zrozumialam.- Nic nie wiem... - odparlam dretwo.- Wczoraj po poludniu wyszedl z domu nie zostawiajac zadnej wiadomosci. W tej chwili szukamy go i kazda informacja, ktora moglaby nam w tym pomoc, jest dla nas niezwykle istotna. Czy pani ma cos do powiedzenia? - Nie. - Nie? Wiec pytam dalej. Kiedy widziala pani Marcina po raz ostatni? - To bylo przed swietami... odprowadzil mnie na dworzec, kiedy wyjezdzalam do swojej babki. - Czy mam to traktowac jako pani przemyslana odpowiedz? - Oczywiscie! - Czy jest cos, co pani chce ukryc, ze rozpoczyna pani rozmowe ze mna od klamstwa? Kazde klamstwo nie tylko pogarsza sprawe Marcina, ale rowniez i pania stawia w kregu pewnych podejrzen... - Nie rozumiem pana... widzialam go ostatni raz na dworcu! - Widziala go pani po raz ostatni na boisku szkolnym- sprostowal. - Tak, slusznie! - przyznalam. - Ja zle rozumialam to pytanie! Ostatni raz rozmawialam z nim na dworcu, a ostatni raz widzialam go na boisku! - Teraz pani widzi, dlaczego zalezy mi na rzeczowych odpowiedziach. Kazda nie przemyslana moze jedynie wprowadzic mnie w blad. Czy pani ma jakies osobiste przypuszczenia, czy pani domysla sie, gdzie obecnie przebywac moze Marcin? - Nie. Nie mam pojecia... - Prosze przedstawic mi w ogolnym zarysie przebieg waszej znajomosci! Przedstawilam. Sluchal wszystkiego nie spuszczajac ze mnie wzroku. - Tak... wiec pani dowiedziala sie prawdy od swojego przyjaciela i wtedy... co pani wtedy zrobila?

Karcher
Sklep online Karcher

obciążenia
obciążenia

nieruchomości nowy sącz
ACRE Biuro nieruchomości

hlupcovyma
5

wiklina
150

katalog stron us�ugi hostingowe polish pass Kadencja 11 Doradztwo personalne
Pożyczki hipoteczne fotki Domki Nad Morzem Poddąbie pokoje wall street Free Auto Hits Free Auto Surf atlas kuchnie opinie guest-rooms cracow