Hotele Sztutowo tel 007091471

Pokoje:
4 osobowy 55zł osoba
6 os 70 zl osoba
4 os 45 zl osoba

Posiadamy:
sauna
baseny
od plaży
500m
Pensjonaty
kuchnia
radio
leżak
kolacje

Sztutowo 563936377
Przemek Choiński

Tematyka:
świnoujście noclegi
hotele poznan
hotele szczecin
hotele toruń
domki letniskowe nad jeziorem
Drążno zakopane pensjonat

Polecamy również:

Willa Międzyzdroje od plaży 100m
Kwatera prywatna Darłowo od plaży 80m

suknie ślubne ścianki działowe stewiaMaz chodzil po pokoju, szarpiac wlosy na glowie obiema rekami. - Na pokaz, na pokaz... - pomrukiwal. - Co? Na pokaz...? Czekaj, dlaczego na pokaz? - Coraz bardziej mi sie wydaje, ze to nie dla ciebie i dla mnie ta maskarada, tylko dla kogos innego. Na co on ci kladl nacisk? zeby jezdzic razem do Ziemianskiego i zebys sie wyglupial w samochodzie. Cos robil w lodzi? - Nic, zlozylem zamowienie na tafte. Moglem wyslac poczta, ale kazal mi jechac i poogladac... - No widzisz. A mnie kazali latac na spacery. I robic zakupy. Ktos musial nas widziec... - Zagladal ci kto w zeby na tych spacerach? - Nie wiem. Ale debil mi patrzyl na rece... A za kazdym razem, jak jechalismy do Ziemianskiego, ktos tam sie petal. Raz taksowka z pijakiem, raz facet na motorze... Maz zatrzymal sie przy stole, wypil resztke kawy, popatrzyl na mnie roztargnionym wzrokiem i znow zaczal chodzic. - Owszem, w tym cos jest - przyznal. - Na pokaz, mozliwe, zeby wszyscy mysleli, ze jestesmy w domu. Ale to nie to, to jeszcze nie to... Tys przedtem powiedziala cos waznego i tak mi jakos zaswitalo... Nie pamietasz, co powiedzialas? - Rozmaite rzeczy. Najbardziej mnie niepokoi to, ze ukryli wzajemne powiazania... - Czekaj, czekaj... wlasnie, ze stanowia jedna spolke... Nie, nie to. Ulokowali tu nas zamiast siebie... O, wlasnie! Wladowali tu nas zamiast siebie, podstepnie i pod falszywymi pozorami! Po jaka cholere? Ten dom ma wyleciec w powietrze, czy jak? Nagla jasnosc eksplodowala mi w umysle. Zrobilo mi sie zimno w srodku i cos mnie zaczelo dlawic. - Gdzie jest paczka dla kacyka? - spytalam gwaltownie. Maz zatrzymal sie jak wryty, spojrzal na mnie i znieruchomial z pazurami we wlosach. - Lezy w moim pokoju. Bo co...? - Oni przeciez wiedzieli, ze jej nigdzie nie zaniesiemy, prawda? Zostawimy w domu. A jezeli w tej paczce jest cos... Nie mowie zaraz bomba, ale cos szkodliwego... O rany boskie, czy ja wiem, wydziela cos, promieniuje... W powietrzu powialo przerazliwa zgroza. Maz wyraznie zbladl. - Rad...? - wyszeptal ochryple. Podnioslo mnie z fotela. - Nie wiem. Moze wybuchnie i zmiecie z powierzchni ziemi cala te chalupe albo co... Robi sie takie rzeczy, chlopi podpalaja cale wsie, odszkodowanie, tu jest polisa PZU, moze im chodzi o fikcyjna smierc... Maz odzyskal zdolnosc ruchu. Nie sluchajac dalej moich apokaliptycznych przypuszczen, runal na schody, omal nie wyrywajac drzwi z zawiasow. Rzucilam sie za nim. Wpadlismy do jego pokoju i zastyglismy oparci o biurko, patrzac na lezaca na nim paczke jak na straszliwego, jadowitego gada, chwilowo pograzonego w lekkiej drzemce. Po krotkiej chwili hipnotycznego transu, tknieci nagle ta sama mysla, rownoczesnie pochylilismy sie nad biurkiem, nasluchujac w napieciu. Nic nie bylo slychac, paczka lezala niejako w milczeniu, nie wydajac z siebie zadnych dzwiekow. - Bomba powinna cykac... - wyszeptalam niepewnie. - Ciezkie to jak cholera... - odmruknal maz. Czas jakis trwalismy w bezruchu, bez slowa, byc moze myslac, chociaz nie bylo to takie pewne. Sluszniej byloby mniemac, iz proces myslenia rowniez ulegl w nas zahamowaniu. - Co robimy? - spytalam wreszcie dramatycznym szeptem. - Trzeba sie zastanowic - odszepnal niespokojnie maz. - Chyba musimy to obejrzec... - Rozpakowac...? Kiwnal glowa, tepo wpatrzony w upiorny przedmiot, i dalej trwal w bezruchu. Rzuci� si� naprz�d i ju� wczepi� si� d�o�mi w ramiona Seweryna, gdy nisko, pomi�dzy z soba zwartymi cia�ami rozleg� si� p�aski, bezdzwi�czny stuk wystrza�u. Nawrocki drgna�, cie� b�lu przemkna� mu po twarzy. Ale nie puszcza�, silniej jeszcze zacisna� palce, wypr�y� si�, nogami mocno wpar� si� w pod�og�, jakby ca�ym soba chcia� przygnies� przeciwnika. Obaj byli r�wnego wzrostu i Seweryn czu� na ustach goracy, przyspieszony oddech tamtego, widzia� dok�adnie jego bliska twarz. �Jaki on pi�kny!� - pomysla�. Patrzac w rozszerzone oczy Nawrockiego, strzeli� po raz drugi. I jeszcze raz. Sta� nie ruszajac si�, ciagle z palcem na cynglu. By� przygotowany, �e to jeszcze nie koniec. Ale zaraz po trzecim strzale Nawrocki przechyli� si� na bok ruchem mi�kkim i oci�a�ym, r�ce opad�y mu, jeszcze usi�owa� wyciagna� je przed siebie, lecz chwyta�y ju� tylko powietrze. By�a cisza. Niedomkni�te drzwi sionki �a�osnie dygota�y na wietrze. Seweryn uwa�nie przyglada� si� Nawrockiemu. Jeszcze sta�, szeroko rozstawiwszy nogi. Jednak w spos�b widoczny s�abna�. W koszuli rozchylonej na piersiach, w obcis�ych spodniach i lsniacych butach, smuk�y i opalony, wyglada� teraz z g�owa opadajaca do ty�u jak linoskoczek, kt�ry straciwszy nagle na wysokosciach r�wnowag�, daremnie chce utrzyma� w pos�usze�stwie s�abnace mi�snie. Czas p�yna� bardzo wolno. Wtem Nawrocki wyprostowa� si� i spojrzenie jego cierpieniem przymglonych oczu spocz�o na Sewerynie. Gej�anowskiemu serce mocniej zabi�o. Ale nie odwr�ci� g�owy. Przezwyci�y� pierwszy odruch strachu. C� mog�o mu grozi� ze strony tego cz�owieka? Koniec. Przyja� wi�c to spojrzenie, patrzy� z ciekawoscia, kt�rej nie chcia� ukry�. �Co on teraz czuje? - mysla�. - Czy wie, �e umiera, �e to ostatnie jego chwile, czy boi si�?� Zapragna� takiej si�y, aby m�g� wedrze� si� w tego cz�owieka, przenikna� go, zjednoczy� si� z nim na chwil�, dojs� razem a� po �w kres, kt�ry tylko tamten musia�by przekroczy�. I w tym momencie zda� sobie spraw�: c� znaczy zabi� cz�owieka, gdy nie mo�e si� pozna� mysli umierajacego? Pozostawa� sam fakt, gwa�towne przeci�cie czyjegos �ycia, zniszczenie jakichs plan�w, pragnie�, a z tym wszystkim uczucie poni�ajacego niedosytu. �By� mo�e on teraz wie o mnie wi�cej, ni� ja o nim...� - pomysla�. Ale Nawrocki daleki by� od tego. Nie widzia� ju� Gej�anowskiego. Zdawa� sobie spraw�, �e tamten stoi blisko. �Gdybym wyciagna� r�k� - pomysla� - dotkna�bym go.� Cierpia� jednak tak straszliwie, i� oczy nie przyjmowa�y ju� obraz�w doko�a, oboj�tna i obca, le�a�a bezkszta�tna miazga. Sam czu� si� od tych szczatk�w oderwany, by� jak gdyby poza wszystkim - samotny. Mia� jednak zupe�nie jasna swiadomos� swego ko�ca. Ale jednoczesnie wydawa�o mu si�, �e to nie on umiera, lecz ktos inny. By� spokojny. I dopiero gdy b�l, kt�ry rwa� mu wn�trznosci, w�ar� si� g��biej, uczu� strach. Zacisna� tylko wargi, �eby zd�awi� j�k. Pogarda, jaka zawsze mia� dla cierpienia fizycznego, od�y�a w nim teraz, ka�ac w b�lu, kt�ry ciagle jeszcze nie osiaga� ostatecznego dna, poszuka� pomocy. Chcia� do ostatecznego odruchu przytomnosci wiedzie�, �e cierpi i cierpienie przezwyci�a. Nagle piekacy skurcz targna� ca�ym jego cia�em. Oszo�omiony, obja� brzuch d�o�mi, przykl�kna�, ale ju� tylko p�swiadomie zdawa� sobie spraw� z tego, co si� dzieje. Upad�. Seweryn odetchna�. Schowa� rewolwer i spojrza� na zegarek: by�o pi�� po dziesiatej. Zdziwi� si�, �e tak kr�tko to wszystko trwa�o, mia� bowiem wra�enie, �e znajdowa� si� w tym pokoju ju� od bardzo dawna. Nawrocki nie rusza� si�. Le�a� na wznak i czy pod�oga by�a krzywa, czy te� swiat�o w ten spos�b na niego pada�o, robi� wra�enie, jakby g�ow� mia� umieszczona o wiele ni�ej od n�g. Dzi�ki temu wydawa� si� niezwykle d�ugi. Ale gdy Seweryn nachyli� si�, cia�o odzyska�o normalna miar�. Chcac upewni� si�, przy�o�y� ucho do serca: nie bi�o. A wi�c po wszystkim. Zdawa� sobie spraw�, �e powinien natychmiast stad odejs�. Dopiero teraz zorientowa� si�, na jak nieobliczalne pusci� si� ryzyko. Anna mog�a przecie� nadejs� ka�dej chwili. Mimo to nie rusza� si�. Cos, czego nie umia� nazwa�, ale co by�o silniejsze od rozsadku, nie pozwala�o mu oderwa� oczu od zmar�ego. Twarz Nawrockiego, w ciagu ostatnich chwil zmieniona przez b�l, teraz odzyskiwa�a sw�j dawny, m�odzie�czy wyglad. Spok�j nasyca� ciemne rz�sy i lekko rozchylone usta z�udzeniem snu, nad harmonijnym przegi�ciem szyi i naturalnym u�o�eniem ramion zdawa� si� czuwa� odpoczynek. Ale ju� cokolwiek dalej krwawe plamy lepiace koszul� na piersiach i na brzuchu rozprasza�y to wra�enie. Seweryn odsuna� si� i podni�s� d�onie do swiat�a. By�y czyste. Ale wi�cej nie pochyli� si� nad le�acym. Ogarn�o go zm�czenie. �Jutro o tej porze b�d� daleko - pomysla�. - Podejrzenia? Oczywiscie padna w pierwszym rz�dzie na Ann�...� To mu przypomnia�o, �e musi stad szybko odejs�. swiat�a nie zgasi�, starannie tylko zamkna� za soba drzwi. By� ju� na dworze, gdy od drogi dobieg� go bliski plusk b�ota. Ktos szed�. O powrocie nie m�g� teraz mysle�. Cofna� si� za r�g chaty i czeka�. Dostrzeg�szy w g��bi ciemnosci cieniutka i dygocaca nier�wno na wietrze smug� swiat�a, Anna zatrzyma�a si�. �To u niego swieci si� - pomysla�a. I wyobrazi�a sobie chwil�, w kt�rej, gdy b�dzie ju� po wszystkim, poprosi Nawrockiego, aby wpusci� do pokoju nieco swie�ego powietrza. W razie gdyby poprzesta� na uchyleniu okna, b�dzie musia�a zawo�a�: �Ale� nie tak, szerzej, przecie� tutaj udusi� si� mo�na!� Wtedy Nawrocki otworzy okno na rozcie�. A co dalej? Ostry dreszcz nia targna�. Przyspieszone pulsowanie serca zmusi�o ja do wsparcia si� o p�ot. Przymkn�a oczy. W pierwszej chwili mia�a wra�enie, �e usuwa si� w przepas�. Silniej wi�c uczepi�a si� chropowatej �erdzi. Sta�a bez ruchu, jakby w odr�twieniu swego cia�a szuka�a ratunku. Wiatr kr�tymi podmuchami wi� si� pomi�dzy op�otkami. Pomimo ciemnosci czu�o si� bliska obecnos� nieba: niewidzialne chmury zdawa�y si� p�yna� tu� ponad g�owa. To ich ci�ar musia� przygniata� szeleszczace doko�a drzewa. Niespodziewanie zaleg�a cisza. Anna wyprostowa�a si�: �Wr�c� - postanowi�a. I ju� uczyni�a kilka krok�w w kierunku powrotnym, gdy zda�a sobie spraw�, �e Litowka wyszed� na pewno z domu i znajduje si� gdzies w pobli�u. W ka�dym razie na szosie musia�aby si� na niego natkna�. Innej zas drogi pr�cz tej, kt�ra przysz�a, nie by�o. Zawr�ci�a wi�c. Znowu zerwa� si� wiatr, ostro zacina� od otwartej przestrzeni nadzelwia�skich �ak. Anna sz�a powoli wzd�u� p�otu, starajac si� wsr�d b�otnistej drogi wybiera� co suchsze miejsca. Mia�a wprawdzie przy sobie latark�, pami�ta�a jednak o �yczeniu Litowki, aby usi�owa�a si� przedosta� do Nawrockiego nie zauwa�ona. �Byle tylko sko�czy� z tym wszystkim - mysla�a - wr�ci� do domu, po�o�y� si�, zasna�...� W tej chwili nie mia�o dla niej �adnego znaczenia, co stanie si� jutro. Nie si�ga�a mysla poza dzisiejsza noc. Ale nie by�o w tym nic nowego. Jak�e dobrze i z jak wielu nocy zna�a �w stan nerwowego napi�cia, kt�ry, jak gdyby pogodzony z jej zewn�trznym odr�twieniem, zaciesnia� czas do najbli�szych godzin, na wszystkie dalsze rzucajac ci�ki i g�sty cie�. Nieraz w takich chwilach wydawa�o si� jej, �e u tej bliskiej, cho� niejasno rysujacej si� granicy - umrze. Nie ba�a si� wtedy smierci. Mysla�a o niej jak o odpoczynku. I wszystko, co w�wczas czyni�a, robi�o na niej wra�enie powolnego zbli�ania si� do d�ugiego snu. Wzrasta�a w niej jednoczesnie swiadomos� w�asnej odr�bnosci. Ka�dy sw�j ruch, ka�da mysl odczuwa�a jak nale�ace do istoty jedynej i niepowtarzalnej. Cz�sto w takich wypadkach przypomina� si� jej sen, kt�ry prze�y�a przed wielu latami w okolicznosciach dos� niezwyk�ych. Mia�a wtedy czternascie najwy�ej lat, sta�o si� to bowiem w nieca�e dwa lata po smierci matki. Niedaleko domu Podhalicz�w, przy ko�cu waskiej i starymi ruderami zabudowanej uliczki, w dolinie, u kt�rej dalekiego kresu sina smuga znaczy�y si� lasy, le�a� rozleg�y staw. Gdy nastawa�y ciep�e dni, wszystkie dzieci z miasteczka zbiega�y si� tam do kapieli. Pomimo zakazu opiekun�w Annie udawa�o si� czasami wymkna� z domu. C� to by�a za rados� znalez� si� wsr�d wolnej przestrzeni, pod niebem pe�nym s�o�ca, na wietrze, kt�ry wynurzajace si� z wody cia�o natychmiast osusza�. Anna nie umia�a p�ywa�. Chcieli ja wprawdzie uczy� znajomi ch�opcy, zawsze jednak, gdy przysz�o do przekroczenia p�ytkiego pasma w pobli�u brzegu, brak�o jej odwagi. Nie umia�a przezwyci�y� strachu, jaki w r�wnym stopniu co zachwyt, ogarnia� ja wobec tej spokojnej i rozleg�ej przestrzeni. Ale raz, w pewien upalny dzie� lata, zdarzy�o si�, �e zapomniawszy na chwil� o ostro�nosci posun�a si� cokolwiek dalej w g�ab i gdy nagle straci�a grunt pod nogami, by�o ju� za p�zno, aby mog�a zawr�ci�. Wtedy to w�asnie, w ciagu kilku minut, zanim rybacy wyciagn�li ja z wody nieprzytomna, przysni� si� jej �w dziwny sen. Ujrza�a siebie w d�ugiej, bia�ej szacie u st�p ogromnych, wysoko ku g�rze spi�trzonych schod�w. Purpurowa materia okrywa�a stopnie, a doko�a r�wnymi rz�dami, niby promienie s�oneczne zastyg�e w locie, bieg�y smuk�e i strzeliste z�ote kolumny. Nie zdajac sobie sprawy, gdzie si� znajduje, instynktem raczej kierujac si� ni� okreslonym celem, zacz�a powoli wspina� si� po schodach. Wtedy kolumny, jakby nagle o�y�y - zafalowa�y spiewnie i podobne swiat�u, kt�re gra pe�nia po�udniowego blasku na dojrza�ych drzewach, pocz�y p�yna� ku g�rze. Uczu�a si� wtedy, jak nigdy jeszcze dotad, lekka i radosna. Nagle zda�a sobie spraw�, �e z chwila, gdy znajdzie si� na szczycie schod�w, b�dzie musia�a z nadmiaru szcz�scia umrze�

Skuteczne pozycjonowanie
Arteria - Twój klucz do sukcesu

Pozycjonowanie

dobre programy
pobierz programy i gry, za darmo z…

projekt domu
projekt domu

apteka internetowa
Opis

files komplety wypoczynkowe strony www Kielce magazynowanie i konfekcjonowanie sklepy internetowe projektowanie
Forum http://frezarka.info Implantologia www.e-banks.info książki ekonomiczne najlepsze diety odchudzające książki ekonomia Szkolenia w Warszawie